فقط کسی که سوپ خفاش می خورد کرونا می گیرد
داشت پاکت آب میوه ایی را باز می کرد کنار سکوی ورودی بانکی نشسته بود ساعت از ده شب فراتر می رفت یک بسته سالاد الویه ی آماده هم کنارش توی پلاستیک بود بنا به آشنایی و ارتباط نزدیک با این گروه سنی از اقشار جامعه، سریع وارد عمل شدم و پرسیدم – اینها را […]
داشت پاکت آب میوه ایی را باز می کرد
کنار سکوی ورودی بانکی نشسته بود ساعت از ده شب فراتر می رفت
یک بسته سالاد الویه ی آماده هم کنارش توی پلاستیک بود بنا به آشنایی و ارتباط نزدیک با این گروه سنی از اقشار جامعه،
سریع وارد عمل شدم و پرسیدم
– اینها را از کجا تهیه کردی ؟!
اشاره کرد به سطل زباله ی فلزی شهرداری ، دادکوتاهی بر سرش کشیدم و دیدم تاریخ سالاد الویه هم گذشته و فاسد بود به او گفتم بایست برایت غذایی بیاورم
تاآمدم از خانه لقمه ایی برایش آماده کنم رفته بود
آنهم گرسنه …
نمیدانم شاید پشت سر من از سطل زباله دوباره بر داشته باشد شاید هم ترسید و رفت
هر چه بود یک آدم بسیار گرسنه بود میدانید گرسنه ….
یک کودک کار
یک زباله گرد
این ماجرا با مواردی مشابه ی آن به وفور دیده می شود و برای ما آنقدر تکراری شده که وجدان ما را فقط برای چند ثانیه تحت تاثیر قرار می دهد و دیگر هیچ .
“سایه ی کرونا بر سرهمه آمد اٍلا کودکان کار”
اوایل اسفند ۹۸ بود ؛ باد بهاری با خودش عمونوروز و بوی سنبل که نه باد “سیاه کرونا” را آورد و همه چیز را تحت شعاع خودش گرفت
از خریدنوروزی مردم گرفته تا آواز خوش دوره گرد که آمدن بهار را مژده می داد و گرمای آتش سمنو پزان از نشست
“مجلس بهارستان تا زیارت اهالی گورستان”
همه را به تعطیلی کشاند
توی این تعطیلی هایی که هر روز دایره ی اجبارش تنگ تر هم می شود فقط
“کودکان زباله گرد تعطیل نمیشوند کودکان کار، سرکار”
زیر لگد قلدرانه ی این ویروس بی رحم بی آنکه از طرف دستگاهای اجرایی و رسانه ها دیده بشوند دارند
له میشوند انگار سایه ایی بیش نیستند دستی در زباله ایی فرو میبرند که شاید آغشته به ویروس کرونا باشد و انتقال آن به دوستان ، سپس خانواده هایشان که اکثرن مسن و کم توان و بیمار هستند
انگار بدست خود تابلو خطرٍ نامریی دارند که نوشته شده ورود افراد به حیطه ی کودکان کار
” ممنوع”
برغم نوشتن مقالات تخصصی و نشست های گوناگون مراجع ذی صلاح و تصویب ماده و تبصره های قانونی سالهاست که این معضل به سرانجامی نرسیده در زیر هیچ سقفی امضای اتمام کار نخورده هر چند کارهایی در برخی شهرها صورت گرفته که در نهایت توسط موسسات خیریه و سازمان های مردم نهاد انجام پذیرفته ولی روبروز بر تعداد کودکان کار افزوده میشود و نمودار سنی هم کاهش می یابد.
“مگر ما چند نفر هستیم”
نزدیک به یکماه از شیوع کووید ۱۹ می گذرد ، فعالین اجتماعی و خیرین خیلی زود عمق فاجعه را درک نمودند و با احسان و بخشش به یاری کودکان خیابانی رفتند ؛پخش اقلام بهداشتی شامل ماسک، شوینده های ضدعفونی،دستکش ،مواد خوراکی ،آموزش های پیشگیرانه و مواردی دیگر که در فضای مجازی به وفور میتوان دید
ولی با توجه به اینکه این اقدام در بخش مردمی با هزینه ی شهروندان انجام میگیرد نیاز به بودجه ایی تخصیص یافته از طرف دولت برای پیشگیری ،شناسایی ،غربالگری، و حمایت از خانوادهها ی پرجمعیت این قشر از جامعه در این برهه ی حساس اجتماعی دارد
بقول یکی از فعالین اجتماعی درهای زیادی از اتاق های مدیران را زدیم و پیام دادیم برای کمک اما جوابی نگرفتیم
مافعالین خیر و شهروندان مسئول را دلسرد و خسته نکنید
مگر ما چند نفر هستیم…؟؟
“جهان دارد قرنطینه می شود ”
حتی کره ی زمین هم ماسک زده اما بچه های کارٍ خیابان گرد
در قرنطینه ایی زندگی می کنند به نام خیابان!!!
تقبیح کار کودکان در کلمات
،به چیدمانی غریبانه گنجانده میشود بی آنکه از حرکت قلم در بسترٍ اجرا برود.
درون قاعده ی قانون، میان طرح های اجرایی شهرداری ها ، بهزیستی و سازمانهاو نهاد های مرتبط
” کودکان کار سیار دارند می چرخند”
وناخواسته شاید درون چرخه ی معیوب تری از گرداب معضلات اجتماعی فرو بروند در این جاست که مابین معتادان خیابانی، کارتن خواب ها ،افراد بزه
و زندگی حاشیه نشینی،فقر فرهنگی فقر اقتصادی و دهها چاله ی خطرناکتر هم گیر کنند .
این قشر سنی از مظلوم ترین اقشار جامعه ی کارگر که نام کودک را در تقویم بهاری شناسنامه ، لابلای چرخ دستی خویش یدک می کشند اکنون در چنگال غول وحشی کرونا اسیر شده و کسی نمیتواند ُبعد خطر را برای تصورات کودکانه شان ترسیم کند دنیای متفاوت ولی کودکانه مثل فرزند خودمان.
باید یاد آوری نماییم که جمع کثیری از این کودکان و نوجوانان از خانوار های فقیر ،پر جمعیت با داشتن افرادی ناتوان در خانواده ،اما آبرومند جامعه هستند کسانی که قوت شبشان گره خورده به فروش ضایعات بازیافتی و دیگر هیچ درآمدی ندارند .
در کنار این نکات
تغذیه ی ناسالم ،استراحت ناکافی،استرس و فشار روانی بر پیکر نحیف این کودکان و ترد شدن از طرف دیگران هم اضافه نماییم.
“این استدلال برخی کودکان کار است”
در جوابٍ سوالی که پرسیده شده چه کسانی بیشتر در معرض ویروس کرونا قرار میگیرند؟؟
-کسی که به مسافرت میرود
-کسی که سوپ خفاش بخورد
-کسی که مادر یا پدرش بیماری قند خون دارد
-کسی که اول سرما میخورد
_کسی که سلام میکند و دست میدهد
یکی هم با شادی کودکانه اش میگفت : کرونا یا ماکارونیا…
به آنها فرصت تحصیل -بازی کودکانه- عشق محبت، آینده ندادیم –
آیا میتوانیم دست کم کرونا را از آنها دور کنیم ؟؟
سایر اخبار
هیچ دیدگاهی درج نشده - اولین نفر باشید