بازتاب خوزستان: مرتضی امیدیان گفت: این روزها خانواده‌ها در قرنطینه به سر می‌برند و ممکن است شاهد ایجاد تعارض میان والدین و کودکان و یا فرزندان جوان باشیم. کودکان خود کمتر منبع تعارض هستند و دلیل بدخلقی آن‌ها ممکن است به دلیل رفع نشدن نیازهای آن‌ها توسط والدین باشد؛ چرا که هنوز جهت گیری و باور خاصی در وجود کودکان شکل نگرفته است و والدین هستند که باید امکانات تفریح و بازی را برای آن‌ها فراهم کنند.

وی افزود: اگر دیده می‌شود که کودکان در این روزها اعتراضی می‌کنند و یا رفتار نامناسب از خود نشان می‌دهند به این دلیل است که در این روزها نیازهای طبیعی آن‌ها برای تحرک و بازی برآورده نمی‌شود، بنابراین والدین باید در حد امکان نیاز آن‌ها را برآورده کنند.

عضو هیات علمی گروه روانشناسی دانشگاه شهید چمران اهواز در خصوص امکان به وجود آمدن تعارض میان والدین و فرزندان جوان بیان کرد: واقعیت این است که در برخورد با تجربه‌های نو مانند شرایط کنونی همیشه نوعی بدقلقی یا به عبارتی از دست دادن فرمان به وجود می‌آید. به عنوان مثال وقتی فردی برای اولین بار دوچرخه سواری می‌کند ممکن است چندین بار زمین بخورد تا کم کم عادت کند. در این شرایط، افراد در ۹۰ تا ۹۵ درصد موارد با توجه به نیاز و ضرورت، خود را پیدا می‌کنند و به شرایط طبیعی باز می‌گردند.

امیدیان ادامه داد: دخالت والدین در زمان خواب، فعالیت فرزندان و … گاهی باعث ایجاد مشکلاتی می‌شود و امکان دارد وضعیت را بدتر کند. والدین باید جوانان خود را باخبر کنند که از زمان خود به بهترین نحو استفاده کنند و برنامه ی ریزی داشته باشند. اما اجبار کردن فرزندان، کار را جلو نمی‌برد به ویژه اینکه اکنون دانشجوها کلاس‌های درسی خود را به صورت آنلاین و از راه دور می‌گذرانند و به نوعی در حال وفق دادن خود با شرایط کنونی هستند و این پدیده‌ای است که در طول زمان حاصل می‌شود.

وی با اشاره به توصیه‌هایی به والدین برای برخورد بهتر با فرزندان، گفت: به والدین توصیه می‌شود که ضمن توجه به نیازهای خود، در حد امکان فرزندان خود را به انجام فعالیت‌های مناسب تشویق و بستر مناسب را برای رفع نیازهای آن‌ها فراهم کنند. سعی نکنند افکار و باورهای خود را که فکر می‌کنند بهترین روش برای زندگی کردن است، به فرزندان خود تحمیل کنند.

عضو هیات علمی گروه روانشناسی دانشگاه شهید چمران اهواز تاکید کرد: تحمیل باور خود به فرزندان باعث ایجاد شکاف، اختلاف و تعارض می‌شود. شاید مهم ترین نکته این است که باید بدانیم هر انسانی طرز تفکر و باوری دارد و هرکس هم اصرار دارد که باور خود را معادل حقیقت بداند، درحالی‌که میان باور و حقیقت تفاوت وجود دارد. ما اینطور باید فکر کنیم که فرزندان ما متفاوت می‌اندیشند.

امیدیان در پایان تاکید کرد: والدین باید بپذیرند که فرزند آن‌ها حق دارد متفاوت از والدین خود فکر کند. البته این موضوع باید با رعایت چارچوب‌های اخلاقی خانواده باشد.