یامهدی تو فرستاده شدی تا…

رسالت تو ترسیم خط لبخند بر سیمای بی فروغ تک تک ما جفاکاران است
تو مُرسل خوبی ها هستی، تو آن رسولی هستی که با طیب خاطر میتوان خود را به دستش سپرد تا آیات وحی شده ات را بر ما نسیان گران قرائت کنی
ما اسیرانِ جهل و معصیت از ازلیت تا ابدیت به جِد نیازمند یَدِ یاری رسان تو هستیم.
در این روزها که اشکمان دم مشکمان است و لبخندها بربسته اند، همه جا بوی مرگ میدهد.رنگ این روزها سرخ است.نه زمین امنیت دارد و نه آسمان هر دو شده اند جلادین نقاب پوشیده.تو بیا و اشک ها را تبدیل به لبخند، غم ها را تبدیل به شادی و انتظارها را تبدیل به وصال کن. تو بیا که چشم انتظارانت بیصبرانه منتظره حضورت و معجزه ات هستند.
ما همانیم که در اوج استیصال دست دراز میکنیم برای کمک و در زمانی که دستمان را میگیری خود رهایت میکنیم ما همانیم که هنوزم در نسیان مانده ایم.کاش میشد همیشه در یاد داشته باشیم وجودت را و حضورت را.رسالت تو ترسیم خط لبخند بود و رسالت ما ترسیم رد اشک، ما همانیم که گفتیم دستمان را بگیر و وقتی گرفتی پس زدیم.هزاران بار دستمان را گرفتی و پس زدیم.
بیا و مثل همیشه خوده گمشده مان را به ما نشان بده.به ما یادآوری کن که چه زیباییم،بیا و به ما یادآوری کن که چه قوی هستیم،بیا و به ما یادآوری کن که چه روح بلندی داریم.در این روزهایی که همه به نبودنت و عدم حضورت خرده میگیرند بیا و کرمی بنما و دستمان را بگیر بیا و لطفت را بر ما عطا کن.
.ما مصداق آن گل زیبای مردابیم که دلش میخواهد در مرداب بماند بیا و ما را از این مرداب نجات بده.از ما رنجیده نباش ما پیروان ناشکری نیستیم.ما را همان نسیان گران جفاکار ببین.