كريم بوستانى: همه در محله ى فوتبال سير مى كنند جز اهالى خودش

گفت و گو: هوشنگ نوبخت

اولين بار بود كه يكى از بهترىن دروازه بان هاى تاريخ كشور را از نزديك مى ديدم، كسى كه در دوران نوجوانى هر جا در محفلى حضور داشتيم با افتخار از او به عنوان همشهرى ياد مى كرديم.
كسى كه اگر به قول حشمت خان مهاجرانى، بچه شهرستانى نبود، سال ها در حضور چند دروازه بان درجه يك، گلر اول تيم ملى مى شد.
كريم بوستانى با فوتبال بزرگ شد، در شهر اولين ها رشد كرد و به واسطه سلامت جسم و منادى اخلاق، پله هاى ترقى را طى كرد و به خيلى از افتخارات دنياى فوتبال هم رسيد.
همبازى ناصر خان حجازى و همراه سال هاى تلخ و شيرين امير قلعه نوعى، اين روزها خيابان هاى اهواز را با خاطرات دوران جوانى اش اش قدم مى زند.
او را در ميدان شهداى اهواز ديدم، فرصت را غنيمت شمرد، او را به دفترم دعوت كردم و دقايقى با اين پيشكسوت فوتبال به گفت و گو نشستم.
سوال خاصى نپرسيدم و فقط جوياى احوالش شدم.
سرى تكان داد، أهى كشيد و گفت: يك عمر در فضاى فوتبال خوزستان و كشور تجربه اندوختم، سفرها كردم، دوره ها ديدم و اينك فقط آن ها را با خودم مرور مى كنم.
سوال كردم مگر جايى مشغول نيستى؟ گفت نه، ظاهرا در فضاى كنونى فوتبال حتى در استان خودم، جايى براى من و امثال من كه در متن ها و نوشته هاى ورزشى، اسطوره و گنجينه و پيشكسوت خوانده مى شويم، نيست. محله ى فوتبال شلوغ شده و همه اقشار و اصناف در أن هستند غير از ما كه جز فوتبال، چيزى براى عرضه نداريم.

با وجود اينكه اكثر تيم هاى خوزستانى ليگ برتر و دست يك، شرايط مساعدى در جدول ندارند و اكثرا با كادرهاى جوان يا نا آشنا با ظرفيت هاى نهفته خوزستان در حال آزمون و خطا هستند، كسى مثل من كه مى توانم پدرانه در كنارشان باشم را كسى طلب نمى كند و فعلا با مرور يك عمر خاطره، روزگار مى گذرانم.
از صحبت هاى استاد، دلم مثل غروب نشسته بر لب كارون، گرفت و من هم از فضاى حاكم بر فوتبال خوزستان گلايه كردم و گفتم مگر تاريخ فوتبال خوزستان چند تا كريم بوستانى دارد كه از تجربيات گرانبهاى آنان بهره نمى برند؟!

مگر تيم هاى خوزستانى چه كسى از آقا كريم بهتر سراغ دارند كه او را به عنوان مشاور و بدون قراردادهاى آنچنانى فرا بخوانند تا فوت و فن كوزه گرى فوتبال را در بزنگاه ها به أنان بگويد.
هوا رو به تاريكى است و من آقا كريم خوش قد و قامت دوران نوحوانى ام را به خوردن يك چاى دعوت مى كنم و اميدوارم كه تيم هاى مطرح استانم كه روزى با وجود همين بوستانى ها، پايتخت فونبال مملكت بودند، با خواندن اين مطلب اين سرمايه با اخلاق و گنحينه ناب جنوب را كه سال ها، در تيم هاى مطرح كشور، معلمى كرد را به كار بگيرند تا غروب ها به جاى قدم زدن در سواحل كارون با جوانان آينده دار فوتبال استان مان گام بردارد و داشته هايش را به أنان انتقال دهد.