دکتر زیبا صالح پور: همه با هم پیش به سوی شورایی پاک و خدمتگزار

شورا در واقع تبلور حضور و اراده مردم است، شورا، نهادی است که فصل هفتم قانون اساسی به آن پرداخته است. شورا به مثابه پل ارتباطی بین مردم و حاکمیت است؛ هرچند حاکمیت نیز مبتنی بر مردم سالاری است. شورا، نهادی است که وظیفه دارد مطالبات و خواسته های به حق شهروندان را مطابق اختیارات قانونی خود در یک فرآیند درست و اصولی تا حصول نتیجه پیگیری نماید.

بر اساس قانون، شورا سیاستگذار، برنامه‌ریز و ناظر بر امور شهرداری است و شهرداری سازمان عام المنفعه ای است که وظایف متنوعی دارد و یکی از مشکلاتی که شهرداری و شورا با آن روبرو هستند، عدم تفکیک و مرزبندی بین سیاستگذاری، نظارت و اجراست. شهرداری در واقع بازوی اجرایی شورا است.

هر چند گاهی بعضی کسان از سر ناآگاهی ،تشکیل شورای شهر را عامل تضعیف اقتدار شهرداران می‌دانند؛ اما شوراها به خوبی آگاهند که شهرداری، سازمانی است که در بسیاری از اقدامات روزمره خود نیاز به اقتدار دارد. لذا با اقدامات مقتضی به منظور شفاف کردن مرز بین سیاست‌گذاری و اجرا و ارائه برنامه‌های آموزشی مداوم در این جهت باید به شوراها کمک کرد تا در موضوع برنامه ریزی و سیاستگذاری و نظارت در جایگاه قانونی خود قرار گیرند. این موضوع می‌تواند هم بسیاری از خواسته های مردم و هم تصمیمات و انتظارات غیر قانونی را تعدیل نماید.

پس به طور کلی اتکا به راه‌حل‌های قانونی، مطمئن ترین شاخص در ایجاد هماهنگی بین شورا و شهرداری و ایجاد مفاهمه بین مدیریت اجرایی و مدیریت قانونگذاری و ناظر شهر است. شورا باید بتواند برای جلوگیری از روزمرگی به تدوین برنامه های بنیادی تری دست بزند و حتی برای کمیسیون های خود سیستم طراحی کند.

شورا با تدوین برنامه درازمدت می تواند سیاست های کلی شهر را مشخص کند و از این طریق به تدریج در موضوع سیاست‌گذاری و برنامه‌ریزی قرار گیرد. اما نباید از یاد برد که حضور شوراها آن گاه به طور کامل، موثر واقع خواهد شد که اداره شهرها به سمت مدیریت واحد و متمرکز شهری به پیش برود.