نقش شوراها و شهرداری ها برای توسعه گردشگری و درآمد پایدار

یادداشت مهندس عادل سعیدی پور مدرس دانشگاه و خبرنگار و عضو خانه مطبوعات و رسانه کارشناس امور ورزشی ،فوق لیسانس مهندسی صنایع،فعال اجتماعی:

با توجه به نامگذاری سال 1400 به سال  «تولید؛ پشتیبانی‌ها، مانع‌زدایی‌ها» است میتوان رشد گردشگري فرهنگي، بخش مهمي از گردشگري يک کشور يا مناطق فرهنگي است که تاريخ مردم، آداب و سنن، هنر، ارزش ها و سبک زندگي آنها در اين مناطق جغرافيايي از مهمترين مولفه مولفه هاي آن محسوب مي مي شوند

شهرها ، بعنوان یکی از مهمترین میراث های تمدن بشر از جمله اصلی ترین مقصدهای گردشگری به ویژه گردشگری فرهنگی و تاریخی به شمار می آیند، از همین رو گردشگری شهری به عنوان یکی از اشکال گردشگری چه برای شهروندان یک شهر و چه کسانی که از دیگر نقاط به شهرهامی آیند مورد توجه گردشگران قرار گرفته است. افزون بر نقش فضاهای سبز در بهبود شرایط زیست اقلیمی شهر این فضاها به عنوان بخش جاندار ساختار کالبدی شهر نقش موثری در کاهش تراکم شهر، ایجاد مسیرهای هدایتی، تکمیل و بهبود کارکرد تاسیسات آموزشی ، فرهنگی، مسکونیو ذخیره زمین برای گسترش آینده شهر دارد

در شرايط كنوني درآمد شهرداريها نسبت به منابع مالي مورد نياز آنها بسيار ناچيز است. به همين دليل به اتخاذ روشهايي مانند فروش تراكم و كاربري ها مجبور شده اند كه در اغلب موارد مغاير با اصول و توسعه پايدار شهري و اعتلاي كيفيت و توسعه گردشگري است. پس با توجه به رشد روز افزون شهرنشيني و افزايش نيازهاي فراغتي در كشور وجود منابع و جاذبه هاي متنوع و گسترده در شهرهاي كشور مي توان گفت كه امكانات و منابع وسيع و بالقوه اي در شهرها براي سرمايه گذاري اقتصادي و بهره برداري مفيد و سالم وجود دارد كه اغلب ناشناخته و بدون استفاده مانده اندو ناديده گرفتن اين ثروت عظيم يكي از عوارض منفي عقب ماندگي مديريت شهري كشور از دستاوردهاي جديد برنامه ريزي و مديريت شهري در جهاني است كه سرمايه گذاري در منابع فرهنگي و فراغتي را در اولويت قرار داده است

شوراها و شهرداري ها بايد يك شناخت كلي از منطقه خود داشته باشند، يعني مبناي برنامه توسعه اي، شناخت است.پس مسئولان بايد يك شناخت دقيق از قابليت هاي طبيعي، بناهاي تاريخي، مكانهاي فرهنگي و ويژگي هاي منحصر به فرد منطقه از ساير لحاظ داشته باشند. پس بايد منبع مالي به آن اختصاص داده شود