شهرداری و شورای شهر کلان شهر اهواز باید از فرصت زباله های شهری و طرح تفکیک آنها برای بازیافت در مبدا، فرهنگ آن را نهادینه کنند

مهندس عادل سعیدی پور مدرس دانشگاه و‌فعال اجتماعی؛ سوئدی‎ها با طرح‎هایی مانند جاده‎های برقی و برنامه تامین 100درصدی انرژی بدون سوخت‎های فسیلی تا سال 2050، از پیشگامان محیط زیست در جهان به شمار می‎روند.
آنان دستاوردهای مهم دیگری هم دارند که می‎توان به بازیافت 99 درصد زباله‎های کشورشان اشاره کرد، سوئدی‎ها تنها یک درصد زباله‎هایشان را به مراکز دفن زباله می‎فرستند. برنامه موسوم به(زباله به انرژی) سطل‎های زباله را به منبعی پایدار برای برق این کشور تبدیل کرده است.
از 4.4 میلیون تن زباله‎ای که خانوارهای سوئدی در سال تولید می‎کنند 2.2 میلیون تن آن با این طرح انرژِی تبدیل می‎شود، آنان چنان در این کار پیشرفت کرده‎اند که سالانه 800 هزار تن زباله نیز از کشورهای همسایه وارد کرده و آنها را در 32 کارخانه wet خود به انرژی تبدیل می‎کنند.

این سیستم به طور اساسی به مسئولیت پذیری شهروندان این کشور در جدا سازی زباله‎هایشان بستگی دارد، آنان خودشان زباله‎ها را تفکیک می‎کنند و این به کارخانه‎های تبدیل زباله به انرژی این امکان را داده است که بتوانند به عدد 99درصدی بازیافت زباله برسند. اگر برنامه این کشور به همین ترتیب پیش برود به عنوان کشور بدون زباله معروف خواهند شد.

پس در کشورمان ابتدا به ساکن با راه اندازی کارخانه‎ های بازیافت زباله که در برنامه توسعه پایدار کشور پیش بینی شده است می‎توانیم ایجاد شغل برای جوانان بیکار و تحصیل کرده در رشته‎های مهندسی، محیط زیست و… کنیم و از انباشت زباله که معضل بسیار جدی برای کشور شده با این نیروگاه‎های زباله سوز که از آن در دنیا به نام زباله‎های طلایی نام می‎برند؛ جلوگیری شود.

شهرداری و‌شورای شهر کلان شهر اهواز باید از این پتانسیل جهت تفکیک زباله در مبدا و طرح های پژوهشی بازیافت استقبال کنند

از همه مهمتر تولید برق به روشی بسیار ارزان و بدون سوخت‎های فسیلی که در دنیای مدرن امروز در بسیاری از کشورهای پیشرفته دیگر معضلی بنام زباله وجود ندارد و آن را نیز وارد می‎کنند.
مسئولین باید بحث تفکیک زباله را بسیار جدی‎تر دنبال کنند تا در میان عموم جامعه این فرهنگ نهادینه شود که چه کارهایی می‎توانیم با همین زباله‎ها انجام دهیم، پس شهرداری‎ها با کمک محیط زیست و منابع طبیعی بحث تفکیک زباله را به صورت جدی در دستور کار خود قرار داده و با تشکیل کمیته ویژه این امر مهم برای صدها سال آینده طبیعت و همچنین تامین انرژی پاک را برای نسل‎های آینده حفظ کنند.

در ايران، زباله خانگي بيشترين سهم تركيب زباله را به خود اختصاص مي دهد كه بالغ بر 70 درصد آن پس مانده های غذايی و مواد فساد پذير است كه می توان از آنها كمپوست يا مواد آلی مورد نياز تهيه كرد

پس ديگر نمی توان گفت كه زباله يک ضايعه است و به نوعی ممكن است يک بركت باشد؟

اگر علمی به قضيه نگاه كنيم، معنی اش اين است كه يک سری مواد داريم كه صرفا دور ريز محسوب نمی شوند و حتی می توانند مورد استفاده دوباره قرار گيرند. از طرف ديگر يک سری هزينه های پنهان داريم كه عموما در محاسباتمان در نظر گرفته نمی شود؛ مثل هزينه هايی كه در آينده در اثر دفع ناقا زباله بر ما تحميل مي شود تا محيط زيست را پاكسازی كنيم و اگر ما نتوانيم مديريت پسماند را به شيوه صحيح و علمی انجام دهيم در آينده با محيطی آلوده، هزينه های سرسام آور و … مواجه خواهيم شد.
می توان از صنعت بازیافت به‌عنوان یکی از صنایع پولساز در دنیا نام برد که کشور‌های پیشرفته با آگاهی از این موضوع ‌درصد قابل‌توجهی از زباله‌ها و ضایعات دورریختنی خود را با استفاده از فناوری های پیشرفته و مدرن و از زباله های عادی چون پلاستیک، فلز و … و زباله های الکترونیکی مانند تلفن همراه و امثالهم بازیافت کرده و مجدد مورد استفاده قرار می دهند.
بازیافت یکی از عناصر اساسی این اقتصاد است و در دسترس همه است! با مصرف مسوولانه، می‌توانیم کالاها و محصولات قابل بازیافت خود را (شیشه، پلاستیک و …) تفکیک و سپس جمع‌آوری کنیم و به مراکز جمع‌آوری بازیافت تحویل دهیم.