شیوع کرونا در خوزستان وسبک مدیریتی ما

بنام خدا

بازتاب خوزستان: کرونا در خوزستان والبته کشور نه تنها کم نشده بلکه متاسفانه آمارها نسبته به ماههای گذشته بدتر می شود وپاسخ به این چرایی در لابلای خیلی موارد دیگر گم میشود.اینکه این ویروس جدید وناشناخته است به جای خود اما شاید برای ما و خوزستان ناشناخته بودن آن بخش کوچکی از موضوع باشدو اگر بخواهیم صادق باشیم عامل مدیریتی وعملکردی خود ما فاکتورمهمتری است.مقایسه کوتاهی با سایر کشورها می تواند اینرا گوشزد کند.کشورهایی که در شروع این ابتلا میرفتند که به زانو درآیند حال اگر نگوییم کاهش چشمگیر اما لااقل به ثبات وحالت نزولی برگشته اند اما کشور ما وخوزستان بی دفاع اکنون در حال درگیری فرسایشی وافزایش مبتلایان این ویروس است. مردم فکر می کنندکه در ورای تبلیغات ومانورهای تلویزیونی جز سهل انگاری وبی توجهی و عدم مقابله صحیح، چیزی نبوده است.برخی کشورهای دیگر به دور از تعارفات درون حاکمیتی وبا شفافیت تمام ابتدا هرآنچه شد وبود را روی میز گذاشتند و از دادن آمارهای ترسناک مرگ و ابتلا نترسیدند وبعداز رو کردن تمام موجودی وجوانب کار با تحمل و قبول واقعیت با تفکر علمی وروشهای علمی ومحدویتهای دقیق به جنگ آن رفتند وپس از مدتی با روشهای عالمانه وفنی تا حدود زیادی اوضاع را کنترل کردند .وچون روش وراهکارها براساس واقعیتها و محاسبات فنی بود نتیجه آن هم پایدارتر ومطمینتر بوده ومی بینیم که در برخی کشورها آمارها رو به کاهش است.در این کشورها نه از ترس قضاوت دیگران ونه برای خوشآمد یا بدآمد کسی آمارها کنترل نشد وبدون هیچ سرپوشی آنچه بود مشخص شد ومسولین طراز اول هر روز با رسانه ها بحث وجدل داشتند وپاسخگو بودند وراست و دروغ هرچیزی به راحتی برملا وبعد راهکار صحیح مشخص میشد ومی شود….اما آیا در کشور ما هم برای مثال رییس جمهور یا دیگر متولیان برای یکبار جلوی خبرنگاران مستقل به چالش کشیده شدند؟آیا جز در ارتباطهای یکطرفه وکنترل شده آمار یا اطلاع رسانی صورت گرفت؟آیا مدیریت واقعی (نه صوری) کنترل این ویروس به فرماندهی متخصصان امر صورت میگرفت؟ آمارهای مشکوک وگنگ ومقایسه های هیجانی از همان ابتدا حل این معظل را با انحراف مواجه کرد که حالا نتایج آن بیشتر مشخص می شود . بارها شاهد بودیم در خود اخبار استانی یا ملی وقت برای شنیدن حتی آمارها هم کم بود اما بعد ازآن ، با فراغ بال به موضوعات دیگر که درآن زمان اولویت مردم نبودند پرداخته می شد، . شاید مسولین خبری هم مثل برخی دیگر فکر میکنند با نپرداختن به موضوع ، خودش خود به خود از بین می رود ویا شاید تصور براینست که اگر از تلویزیون ورسانه ملی باز گو نشود دیگر مشکل حل میشود وبه قول رییس جمهور هر چه کمتربه ویروس بها بدهیم خودش می رود پی کارش..( تعبیر ایشان ومقایسه ویروس با برخی ابرقدرتها در جلسه هییت دولت).پس بنظر می رسد قبل از اینکه خود ویروس کرونا مشکل باشد نوع نگاه ومدیریت جامعه ماست که مشکل را به بحران تبدیل میکند.اگر تعطیلات سنتی ایام نوروز نبود شاید همان تعطیلات نصف ونیمه وگاها ناقص وبدون برنامه دقیق هم صورت نمیگرفت!! متاسفانه مسولین امر هدف اصلی که حفظ جان وسلامتی مردم بوده را با تعارفات حزبی وتمایلات شخصی ورودربایستیهای بین خود اشتباه گرفتند ، چندهفته اول شیوع ،به تعارف ولاپوشانی وبستن و نبستن کجا وکجا گذشت وبعد از آن هم به همین نحو…. گرچه استاندار در اوایل کار گزارشات تحلیلی مفیدی در تلویزیون ارایه داد اما تردید ونوعی ناتوانی همواره در بیانات سخنگوی جلسات کرونای خوزستان دیده می شود وشایداین احساس ما نادرست نبوده که بیشتر تصمیمات برای رفع تکلیف وگفتن در تلویزیون اخذ می شد چون قابل مشاهده بود که نه پروتکلها آنچنان اجرایی می شد ونه کسی دغدغه عملی داشته و نه پیگیری جدی بوده ،حتی بارها سامانه های معرفی شده یا پاسخگو نبودند ویا از سر خود باز میکردند ،یا بازرسی اداره صمت خوزستان هم که متولی رسیدگی به اصناف بوده هم در موردی موضوع را از سر خود بازکرد ، بانکها اصلا وقعی به فرمایشات یکطرفه واز پشت تریبون هییت دولت ریاست جمهور ننهادند واداره آب اهوازهم دقیقا در فروردین ماه واوج هراس مردم، اخطاریه قطع انشعاب بخاطر دیر پرداخت کردن یکصد وپنجاه هزارتومان!!! دو دوره منتهی به شیوع بیماری را با مهلت سه روزه تحویل مشترکان داد و……الان نیز گویا مردم به حال خود رها شده اند تا براساس شانس ، مبتلا بشوند یا نشوند وبمیرند یا نمیرند ومدام در رسانه ها مقصر مردم هستند که رعایت نمیکنند! گرچه مردم هم وظایف وتکالیفی دارند اما حاکمیت باید بتواند در چنین مواقعی به هر نحومقتضی از مردم خود دفاع کند.یکی از بخشهای امنیت که معمولا به آن مفتخریم دقیقا همین جاست و در این بخش است که معلوم می شود چقدر امنیت جانی ، روحی وروانی مردم برای مسولین مهم است وگرنه جز شعار چیزی نگفته اند .متاسفانه موقع بحران ها به جای پرداختن به حل مشکل بیشتر نمایش حضور وجلو دوربین بودن داده می شود تا تفکر حل مساله ودر این بین آنچه به جایی نرسد فریاد عامه مردم پریشان در مشکلات ریز ودرشت!!!. باید بدانیم که مردم نگرانند والان مردم کوچه وبازار کنجکاوند که چرا کنترل بیماری کرونا در خوزستان از دست خارج شده وچرا باید حدود یک سوم ویا نصف کل مبتلایان در خوزستان باشد؟ آیا عمدی در کار است؟ آیا چون خوزستان محل درآمد کشور است باید جان مردم در خطر بیفتد؟ کی وچطور باید فهمید که برخی کارها با شعار وحرف حل نمی شوند وباید بطور دقیق وتخصصی وپشتکار وحساب شده به مقابله با مشکلات رفت؟ خوزستان تا کی باید تاوان ناتوانیها و سوئ مدیریتها را بدهد و چه کسی مسول حفاظت از این مردم است و حرف مردم را خواهد شنید؟

✍ایرج رشیدی.مدرس دانشگاه