از والیبال تا فوتبال. از خط حمله تا چارچوب دروازه. از شاگردی ناصر حجازی تا دروازهبانی برای سرخپوشان تهرانی. از محله ستارخان تهران تا افسیکلن آلمان. از دیپلمردی تا سازمان نقشهبرداری. همین اینها فقط و فقط بخشهایی از فراز و فرودهای زندگی ۶۵ساله بهروز سلطانی است؛ دروازهبان پرسپولیس و تیم ملی ایران در دهه ۶۰: «اگر به گذشته برگردم دیگر سمت فوتبال نمیروم. میرفتم خیابان ری، محله شاهعبدالعظیم یا آخر کمالآباد کرج و یک دکه میزدم و آدامس و پسته و سیگار میفروختم، چون به قدری ناحقی دیدم و میبینیم که نمیشود چیزی گفت... نه، دیگر سمت فوتبال نمیروم.»