یادداشت مسلم احمدی مقصودی

من برای کودکان پاک و معصوم و بی گناه شهرم، بسیار آرزو دارم. سال ها است که از درمان هویت تاریخی و قدیمی شهرم سخن می گویند، ولی هنوز بیماره . باید دوباره سبز شود این شہر۔ امروز جسارت کردم تا با عنایت خدا و حمایت شما برای سر بلندی شهرم ، یافته ، دردها و رنج ها، ایده ها و برنامه ها، نیازها و راهکارها را در یک “خرد جمعی ” در راستای ساختن ایذه ای دوست داشتنی به کار بندم . کاندیدای شورا، اگه خوب ببیند و تجزیه تحلیل کند، نبض تحولات را می فهمد . بدین ترتیب شورای شهر و مدیریت شهری می تواند آغازی باشد بر توسعه شهر … که نداشته ها و دردها و رنج های بسیار دارد . در این کوتاهه سخن، نمی خواهم به سخنان تکراری و برنامه های جاری از عمران و بهسازی شهری تا محیط زیست و خیابانها و توسعه فرهنگی و جذب سرمایه گذار و رسیدگی عادلانه به محله های شهر و حاشیه آن و همچنین دانشجویان و جوانان و دانش آموزانی که به یک اعتماد و باور نیاز دارند تا شاد باشند و بشکفند، بپردازم. جسارتم برای حضور در شورا را در عشقم به شما و شهر ایذه جستجو کنید. می توانستم ده ها عنوان برنامه در این وجیزه به شعار ارائه کنم. ولی باور داشتم که در حافظه مردم : « دو صد گفته چون نیم کردار نیست.» و می دانم که می دانید دوران پهلوانان یل و مردان شیرافکن گذشته و در روزگار ما یک دست صدا نداره و همدلی و مشورت و اعتماد به متخصصان عاشق شهر و کشور، خالی از هرگونه قضاوت شخصی و تنگ نظرانه گروهی و جناحی تنها راه توسعه شهر خواهد بود. شهروند….، جنوب و شمال و غرب و شرق نمی شناسد، دارا و ندار نمی شناسد، نگاه اجتماعی و فرهنگی و سیاسی آن در حق شهروندی خللی ایجاد نمی کند. و شورا و شهرداری باید از پیش از تولد و در طول دوره زندگی، سامانه زندگی و خدمات مورد نیازش را از درآمد شهرش تأمین کند . طرح جامع شهر …. و منشور توسعه شاید نخستین و مهم ترین گامی باشد که با حضور متخصصان، فرهنگوران و شهروندان برای شکوفایی ایذه با این تاریخ دور و درازش، ضروری باشد.
در پایان عرایضم هم از خداوند متعال بهروزی، سربلندی، سرفرازی را برای تمامی شما عزیزانم مسئلت دارم.
با احترام
مسلم احمدی (مقصودی)
۱۴۰۰/۰۲/۱۶