نقش شوراها و شهرداری ها برای توسعه گردشگری و درآمد پایدار

یادداشت مهندس عادل سعیدی پور مدرس دانشگاه و خبرنگار و عضو خانه مطبوعات و رسانه کارشناس امور ورزشی ،فوق لیسانس مهندسی صنایع،فعال اجتماعی:

با توجه به نامگذاری سال ۱۴۰۰ به سال  «تولید؛ پشتیبانی‌ها، مانع‌زدایی‌ها» است میتوان رشد گردشگری فرهنگی، بخش مهمی از گردشگری یک کشور یا مناطق فرهنگی است که تاریخ مردم، آداب و سنن، هنر، ارزش ها و سبک زندگی آنها در این مناطق جغرافیایی از مهمترین مولفه مولفه های آن محسوب می می شوند

شهرها ، بعنوان یکی از مهمترین میراث های تمدن بشر از جمله اصلی ترین مقصدهای گردشگری به ویژه گردشگری فرهنگی و تاریخی به شمار می آیند، از همین رو گردشگری شهری به عنوان یکی از اشکال گردشگری چه برای شهروندان یک شهر و چه کسانی که از دیگر نقاط به شهرهامی آیند مورد توجه گردشگران قرار گرفته است. افزون بر نقش فضاهای سبز در بهبود شرایط زیست اقلیمی شهر این فضاها به عنوان بخش جاندار ساختار کالبدی شهر نقش موثری در کاهش تراکم شهر، ایجاد مسیرهای هدایتی، تکمیل و بهبود کارکرد تاسیسات آموزشی ، فرهنگی، مسکونیو ذخیره زمین برای گسترش آینده شهر دارد

در شرایط کنونی درآمد شهرداریها نسبت به منابع مالی مورد نیاز آنها بسیار ناچیز است. به همین دلیل به اتخاذ روشهایی مانند فروش تراکم و کاربری ها مجبور شده اند که در اغلب موارد مغایر با اصول و توسعه پایدار شهری و اعتلای کیفیت و توسعه گردشگری است. پس با توجه به رشد روز افزون شهرنشینی و افزایش نیازهای فراغتی در کشور وجود منابع و جاذبه های متنوع و گسترده در شهرهای کشور می توان گفت که امکانات و منابع وسیع و بالقوه ای در شهرها برای سرمایه گذاری اقتصادی و بهره برداری مفید و سالم وجود دارد که اغلب ناشناخته و بدون استفاده مانده اندو نادیده گرفتن این ثروت عظیم یکی از عوارض منفی عقب ماندگی مدیریت شهری کشور از دستاوردهای جدید برنامه ریزی و مدیریت شهری در جهانی است که سرمایه گذاری در منابع فرهنگی و فراغتی را در اولویت قرار داده است

شوراها و شهرداری ها باید یک شناخت کلی از منطقه خود داشته باشند، یعنی مبنای برنامه توسعه ای، شناخت است.پس مسئولان باید یک شناخت دقیق از قابلیت های طبیعی، بناهای تاریخی، مکانهای فرهنگی و ویژگی های منحصر به فرد منطقه از سایر لحاظ داشته باشند. پس باید منبع مالی به آن اختصاص داده شود