جا مانده‌ایم ولی سلام ما را به حضرت عشق برسان

به گزارش بازتاب خوزستان به نقل از ایرنا ، عاشقان حسینی امروز شاید جسم‌شان در کنار حرم سیدالشهدا (ع) نباشد اما دل خود را از جای جای این استان به سمت کربلا پرواز داده‌اند و با چهره‌هایی سرخ شده از اشک و حسرت دوری، زیرلب “وَ نُصْرَتِی لَکُمْ مُعَدَّهٌ” زمزمه می‌کنند.

خوشا به حال و سعادت آنانی که قدم به قدم، موکب به موکب، عمود به عمود رفتند و خود را به جنت روی زمین رساندند. جاماندگان اربعین امروز به یاد حسین علم‌های “یا زهرا (س) “، “یا زینب (س) ” و یا “حسین (ع) ” برافراشته‌اند و خدا می‌داند که در هر قدمی که دورا دور از حرم ارباب برمی‌داند چه سری نهفته است.

“أحلَی مِنَ العَسَل” قاسم ابن‌الحسن (ع)، امروز تکه کلام جوانان و نوجوانانی شده که از راه دور سلام می‌دهند و یقین دارند که اگر پایش بیفتد در مسیر حسین(ع) جان می‌دهند تا پیام او را به گوش جهانیان برسانند و راه او روشن‌تر و پرشورتر از قبل بماند.

اربعین قرار بی‌قراران است، عاشقان حسین (ع) گرد هم آمدند تا قرار بگذارند و یاد امام زمان‌شان (عج) را زنده نگه دارند. امروز روز تجدید بیعت با امام زمان(عج) است. چه زائران کربلا رفته از نجف و تا کربلا و چه جاماندگان اربعین، امروز در رژه‌ای شرکت کرده‌اند که خود را سرباز امام عصر(عج) فریاد می‌زنند.

آن جلوه که فانی نشود نور خداست

به ۱۴۰۰ سال قبل که برگردیم همه قدرت‌های زمین و زمان کمر بسته بودند تا نام حسین (ع) را خاموش کنند اما غافل از این بودند که حسین (ع) نوری‌ است که تمام نورها در مقابلش بی‌رمق‌اند، نور حسین (ع)، نور خداست و امروز با گذشت هزاران سال نامش در جهان می‌درخشد و چه زیبا گفت شاعر که”دشمنت کشت ولی نور تو خاموش نشد/آری آن جلوه که فانی نشود نور خداست”.

پیامبر اکرم (ص) می‌فرماید: “إِنَّ لِقَتْلِ الْحُسَینِ حَرَارَهً فِی قُلُوبِ الْمُؤْمِنِینَ لَا تَبْرُدُ أَبَداً”، برای شهادت حسین (ع)، حرارت و گرمایی در دل‌های مؤمنان است که هرگز سرد و خاموش نمی شود. بی‌انصافی‌ست اگر یادی نشود از آنانی که جان دادند تا طریق الحسین (ع) امن‌ترین طریق رسیدن به آرامش دهنده قلوب باشد. همه آنهایی که امروز چه در خاک ایران و چه در کربلای حسین (ع) قدم برمی‌دارند مدیون حماسه مردانی هستند که به ارباب خود سیدالشهدا(ع) اقتدا کردند. شهدا حال و هوای‌شان فقط مختص محرم و صفر نبود و همه روزها برای‌شان اربعین حسین(ع) بود و دعایشان همیشه این بود که بار خدایا تا عمر داریم زیر بیرق اباعبدالله باشیم و به حضرتش نائل و واصل شویم.