رسم غلط تیراندازی در مراسمات،پیشینه تاریخی ندارد

رسم تیراندازی در مراسم‌ شادی و شیون قصه تازه‌ای نیست،
متاسفانه بعداز سقوط صدام دیکتاتور عراق در سال۱۳۸۱ و نابسامانی در کشور عراق،سیل قاچاق اسلحه همراه با فرهنگ غلط تیراندازی در مراسمات شادی و شیون به استان خوزستان ورود پیدا کرد.
رسمی که هر ساله در خوزستان ایلات عشایر عرب و بختیاری جان عزیزانی را میگیرد و موجب کینه-دشمنی، تشدید کدورت های بین طوایف و قبایل می شود.
هرچند رفته رفته این رسم غلط از مرزهای خوزستان عبور نموده و به سایر استان های جنوبی و برخی استان های شمالی و مناطق غرب کشور رسیده است.
و هر از گاهی خونی را بر زمین و داغی را بر دل می نشاند.

تیراندازی در مراسم عروسی با توجه به اتفاقات تلخی که در سالیان اخیر رخ داده است نه تنها از یک رسم و حتی سرگرمی فاصله گرفته بلکه امنیت روانی مردم را هم نشانه گرفته است.
رسم و سنتی که پیشینه تاریخی ندارد وآنهایی که با تفسیر دروغ این رسم را به نیاکان نسبت میدهند باید بگویم در گذشته وقتی دلاوری-سخنوری-حماسه سازی-تفنگداری فوت میکرد اسلحه آن دلیرمرد را تا یکسال پنهان میکردند و گاهی تفنگ را می شکستند.
بجای رسم غلط تیراندازی در مراسمات شیون اشعار حماسی در مقام آن فرد خوانده میشود یا زنان ایل گاگریو(خون گریو)میکردند.

متاسفانه در سال‌های اخیر در نقاط مختلف جغرافیایی سرزمین‌های عرب و بختیاری به یک معضل برای مردم و نیروهای انتظامی-امنیتی-قضایی تبدیل شده است.
این پدیده نامبارک که موجب افتخار عده‌ای است نه تنها یک ارزش به حساب نمی‌آید بلکه با تبعات همیشگی خود یک ضد ارزش است و یک نمایش نامناسب از مردمی ارائه می‌کند که همواره به صفا و سادگی شهره بوده اند.

جای بسی شگفتی و آشفتگی فکری ست که علیرغم این همه معضلات ناشی از رسم غلط تیراندازی در مراسمات که باعث آسیب جدی به سلامت مردم و مرگ افرادی شده، بزرگان و ریش سفیدان هیچ گونه حرکتی برای جلوگیری از این معضل اجتماعی خانمان سوز نکرده اند.

هر چند گاها در جلساتی بصورت نمایشی سخنان خوب بیان میشود و بیانیه های آنچنانی نگارش میشود و اعضای جلسه زیر بیانیه را امضا میکنند و در فضای مجازی منتشر میکنند، آیا تعهدنامه در مراسمات اعمال میگردد به جرٵت میگویم خیر-
زیرا همان کسانیکه تعهدنامه را امضا میکنند
خود صف اول مراسمات شیون و شادی هستند که رگبار گلوله و فشنگ می بارد.
و هیچگونه هشدار از سوی امضاکنندگان تعهدنامه عدم تیراندازی، به افراد اسلحه به دست در بین جمعیت نمیشود.
یا به نشانه اعتراض ترک مراسم نمی کنند.
گاهی سکوت و همراهی موجب ترغیب ناقضان به آسایش و آرامش جامعه است.

برای اصلاح و حذف آداب و رسوم غلط در برگزاری برخی مجالس ترحیم و عزاداری آسیب‌شناسی لازم است،
آگاهی دادن به مردم برای تسریع در روند متوقف نمودن این رسم غلط و خون ریز، بسیار مهم و ضروری ست.
قطعاً بهترین راهکار مقابله با  معضل تیراندازی و نگهداری غیر مجاز اسلحه،  فرهنگ سازی مناسب است و این فرهنگ سازی فقط با مشارکت  کلیه نهادهای فرهنگی، نخبگان، بزرگان و ریش سفیدان و… محقق  خواهدشد.
در دو قومیت بزرگ عرب و بختیاری که نقش بزرگان و ریش سفیدان ریشه تاریخی و قدمت دیرینه دارد قطعا
با ورود بزرگان عرب و بختیاری به موضوع تیراندازی که خود آسیب اجتماعی بزرگی محسوب میشود، بسیار تاثیرگذار و موجب پایان دادن به این رسم غلط خواهد شد.

لذا نقش چهره‌های صاحب نفوذ در طوایف مختلف نقش مهم و تاثیر گذار در آگاهی بخشی در این موضوع بوده و در صورت تحقق از بسیاری حوادث ناخواسته و تلخ پیشگیری می‌کند.

هر چند از نقش و جایگاه بزرگان جامعه و فرهنگ سازی توسط افرادصاحب نفوذ مدنی سخن گفتیم، اما در کنار حرکات فرهنگی اجتماعی نقش نیروهای انتظامی-امنیتی-قضایی قطعا بازدارنده خواهد بود.

امید است که مراجع قضایی-انتظامی-امنیتی با جدیت و قوه قهریه به افراد ناقض حقوق مدنی برخورد نمایند.
تا بزودی شاهد حذف رسم غلط تیراندازی در جامعه باشیم.

رضاحسین زاده ترکالکی