روز خبرنگار ، کرونا و جشنی برای نمردن!

#غلامرضا فروغی نیا
#روز خبرنگار در شرایطی فرا می رسد که دومین سال شیوع بیماری کرونا می رود که به تکمیل خویش بپردازد.
در طی این مدت همه اخبار معطوف این بود که ؛ تا می توانید از همدیگر فاصله بگیرید و هیچکس به دیگری نزدیک نشود .
نه از جشن خبری هست و نه از مجلسی برای یادبود کسی که حتی مرده باشد.
«خبر» به عنوان مهمترین شناسه روزنامه نگاری نشان می دهد که وضعیت شهر زرد یا نارنجی ، قرمز و حالا هم که از قرمز گذشته و سیاه سیاه شده است!
و باز هم می خوانیم که : در پیک پنجم قرار گرفته ایم و اینجا «کرونای دلتا» قیامت کرده است! حتی اگر واکسن هم زده باشی. این یکی رودست مدل های قبلی اش بلند شده.به آنی چند نفر را درگیر می کند.
با سرفه و تب لرز و آب ریزش، سرازیر می شوی توی قرنطینه ! حتی کار از زدن دو ماسک هم گذشته است.
دستپاچه ای که بلاخره چه باید کرد؟ با این ویروسی که دائما ترا در توهم قرار می دهد که؛« نکند کرونا گرفته باشی!» . با اینکه هشت بار هم تا حالا تست داده ای . یک بار هم مثبت شده ای و بیست و یک روز ، توی اتاق خودت را حبس کرده باشی.
روز خبرنگار فرارسیده است در حالیکه مرگ برایت عادی شده و دیگر تعجب نمی کنی از مردن ، حتی جوانانی که هیچ شان نبوده است!
داری بی عار می شوی از این همه «فراوانی» و «شهرت» این عنصر معروف خبر!
دیگر کشتار کرونا هیچ «تازگی» ندارد و موج «دربرگیری» آن، معادل همه کره زمین شده است و «شگفتی و استثنا» محسوب نمی شود زیرا دیگر کسی از شنیدن خبرش ، انگشت به دهان نمی گیرد.
کرونا شده است «مجاورت» همه ما. از همسایه تا همشهری و هم مرز و همه مردم جهان! حتی «برخورد و درگیری» با آن و حتی کشف واکسن هم از جدیت افتاده و مرگِ دوست و یا یک عزیز ، دارد از تیتر خارج می شود.
این روزها دائما توی خبر وول می خوریم.جزیی از خبر شده ایم و منتظریم تا شاید نوبتی هم باشد، به ما برسد .در می رویم یا گیر می افتیم؟ معلوم نیست اما خبرش نزدیک نزدیک است!
حالا روز خبرنگار باز هم رسیده است. نه جشنی و نه سازی و آوازی و نه سخنرانی یک مقام مسئول که با وعده ای دلت را خوش کند. همه چیز مجازی شده است.بیانیه و آرزوی تندرستی و موفقیت….همین!
۱۶ مرداد ۱۴۰۰
غلامرضا فروغی نیا
عضو هیات مدیره خانه مطبوعات استان خوزستان