از پله ی خانه داری تا سکوی استادی

در همان نگاه اول متوجه شدم از آن دست مربیان سختگیر است، با خود گفتم خدا به خیر بگذراند تا پایان مسابقات با اینهمه جدیت.

جلسه ی دوم تمرینات خیلی زود از راه رسید اما اینبار با مربی دیگری مواجه شدیم و هرگز علت نیامدنش را نفهمیدم، ولی در همان یک جلسه شخصیت خاصی که داشت در ذهنم نقش بست…

از آن روز ۱۰ سال گذشت و امروز بار دیگر دیدمش اما این بار به عنوان مدرس… همانقدر جدی و با صلابت ولی در عین حال مهربانتر… از این رو بر آن شدم با این مدرس فرهیخته و البته مربی موفق در حوزه ی ورزش بانوان گفتگویی داشته باشم.

*لطفاً خودتان را معرفی کنید و بفرمایید در چه زمینه ای فعالیت دارید؟

آژت سلیمانی خضرآباد هستم متولد ۱۳۴۳ زاده ی دزفول و بزرگ شده ی اهواز هستم. دارای ۲ فرزند پسر و دختر می باشم، تا ۳۲ سالگی فعالیت خارج از منزل نداشتم و در این سن ورزش را با عضویت در تیم های والیبال و آمادگی جسمانی سازمان آب و برق شروع کردم و در مسابقات متعددی شرکت کردم. ورزش چنان تاثیری در روحیه من گذاشت که در سن ۴۰ سالگی با وجود ۲۲سال دوری از تحصیل و ۲۰ سال خانه داری اقدام به ادامه ی تحصیل در رشته ی تربیت بدنی کردم. و در سال ۱۳۸۷ فارغ التحصیل شدم و به دلیل معدل بالا بلافاصله در مقطع ارشد پذیرفته شدم و سال ۹۲ با داشتن مقاله ISC فارغ التحصیل شدم.

اکنون که سن ۵۷ سالگی را سپری میکنم فارغ التحصیل مقطع دکتری رشته فیزیولوژی ورزشی با ۴مقاله ی علمی ورزشی چاپ شده و ترجمه ی ۲کتاب تخصصی ورزشی به صورت مشترک و همچنین مسلط به زبان انگلیسی مکالمه  level:advanced می باشم.

*چگونه با ورزش و به ویژه رشته والیبال آشنا شدید؟

برای سلامت جسمی به سالن ورزش یکی از نهادها رفتم و فعالیت ورزشی خود را شروع کردم در سانسهای دیگر این سالن متوجه تمرینات والیبال شدم کم کم علاقمند به شرکت در تمرینات آنها شدم و این علاقه تا به امروز باعث رشد من شد.

*اولین مربی شما چه کسی بود و بهترین مشوق شما برای ورزش در این رشته چه کسانی بودند؟

با توجه به اینکه سن ۳۲ سالگی برای شروع ورزش حرفه ای کمی دیر بود خیلی علاقمند بودم و این مسئله روی یادگیری سریع ام تاثیر گذاشت اولین مربی آمادگی جسمانی ام خانم رضازاده از مربیان خبره در حیطه آمادگی جسمانی و دو و میدانی بودند ایشان از قهرمانان پیشکسوت دو و میدانی بودند و بهترین مربیان والیبالم خانمها باپیری و سلطانی بودند که همیشه مدیون این دو عزیز هستم در ادامه به علت انگیزه و علاقه زیادی که داشتم خود نیز در این دو حیطه از نظر علمی رشد زیادی کردم. بهترین مشوقانم همسرم، دوستان و مادر همسرم بود.

*انگیزه شما از ورزش کردن چیست؟ در ابتدا برای سلامتی ورزش را شروع کردم ولی در ادامه باعث ایجاد اعتماد به نفس و بالا رفتن ظرفیت ها و افزایش روابط اجتماعی شد و مجموعه اینها از من یک فرد جدید ساخت.

*موانع و مشکلات شما در این رشته چیست؟

خب در هر کاری همیشه مشکلات وجود دارد ولی من نظرم این است که آب روان جاری است و راه خود را باز می کند من سعی کردم آرام و پیوسته پیش بروم دوست ندارم برگردم و افسوس گذشته را بخورم پس در برابر مشکلات پایداری می کنم. با توجه به شروع دیر در این رشته مسلما انرژی زیادی باید می گذاشتم ولی همه را با صبر و شکیبایی پشت سر گذاشتم. در حال حاضر هم مشکلات وجود دارد ولی در برابر سرسختی من، رنگ باختند.

*می گویند ورزش نوعی اعتیاد است نظر شما چیست؟(توضیح دهید.)

در اثر ورزش مداوم تغییراتی در بدن ایجاد می شود که در صورت قطع تمرین تاثیر آن مشخص می شود ما به آن می گوییم اعتیاد از نوع خوب که باعث سلامت جسمی و روانی می شود.

*تا چه زمانی به ورزش ادامه می دهید؟

تا آخر عمر.

ورزش باعث تقویت عضلات می شود در سالمندی دارا بودن توده عضلانی مناسب یک نعمت است.

*ورزش والیبال را در خوزستان در چه سطحی می بینید؟

من با دو فدراسیون ورزش های همگانی و والیبال همکاری دارم هیات همگانی با وجود تعدد رشته های زیر مجموعه از پر مشغله ترین هیات ها می باشد و در خوزستان در سطح مناسبی فعال است، اما والیبال ورزش قهرمانی است که نیاز به توجه زیادی برای رشد دارد والیبال مخاطبان زیادی دارد باید برای حضور والیبالیستهای شایسته خوزستانی در مسابقات برنامه ریزی صورت گیرد تا به لیاقتهای خود برسند

*به نظر شما زندگی بدون ورزش یعنی چه؟

قابل تصور نیست مثل نفس نکشیدن، آب و غذا نخوردن.

*برای کسانی که می خواهند وارد این عرصه شوند چه پیشنهادی دارید؟

در هر سنی دیر نیست. دیر، زمان حال است که از دست می دهیم پس فقط شروع کن.

*آیا فرزندان شما هم به این رشته علاقمند هستند؟

فقط به عنوان تماشاگر ولی هیچکدام این ورزش را دنبال نکردند.

*چه صحبتی با مسئولین دارید؟

استان خوزستان دارای پتانسیل های زیادی است که با همدلی و همکاری مسئولین، می تواند باعث رشد بیشتر استان در زمینه ی ورزش شود، چون لیاقت استان خوزستان با توجه به رشادت های مردم آن در طول جنگ تحمیلی بیشتر از این می باشد.

*بهترین و بدترین خاطره ی ورزشی تان را بگویید؟

بهترین خاطره ام کسب مقامها، مربیگری ها و مدرسی ام بود، خاطرات ورزشی من پر از فراز و نشیب زیادی بوده که تلخ ترین آن باعث ساخته شدن امروز من شده است و تجاربم را افزایش دادند

*حرف آخر؟

از رسانه بازتاب خوزستان بابت مصاحبه ای که با اینجانب داشتند قدردانی می کنم و امیدوارم گوشه ای از صحبت هایم انگیزه ای برای بانوان جامعه باشد که  بدانند برای موفقیت در هر زمینه ای چه علمی چه ورزشی هیچ وقت دیر نیست

رزومه:

–         مدرس چند دانشگاه

–        مدرس فدراسیون والیبال و همگانی

–        مدرس کارگاه‌های ارتقا تغذیه و طراحی تمرین فدراسیون همگانی

آخرین مدارک مربیگری:

–        مربی سطح ۲ بین المللی والیبال

–        مربی درجه یک آمادگی جسمانی

–        مربی درجه ۳ بدنسازی

–        مربی درجه ۳ دومیدانی

–        مربیگری ورزش در آب

–        داور درجه ۲ والیبال

مسؤولیتهای ورزشی در حال حاضر:

–        رییس هیأت والیبال اهواز

–         سرپرست کمیته ورزش روزانه هیأت همگانی

–        مربی تیم والیبال بانوان شاغل در استانداری خوزستان

گفتگو:عاطفه شاعری کریمی