چاپ مجموعه شعر «مثل یک شوخی کشدار» منتشر شد

بازتاب خوزستان: چاپ مجموعه شعر «مثل یک شوخی کشدار» و کتاب «شعر شهری» نوشته فرزاد آبادی شاعر بندر ماهشهری منتشر شد

کتاب «شعر شهری: بازنمایی هویت و روابط شهری در شعر معاصر ایران ۱۳۳۰ تا ۱۳۹۰» نوشته فرزاد آبادی در ۲۵۴ صفحه و با قیمت ۴۹۵۰۰ تومان در انتشارات روزنه عرضه شده است.

در شروع کتاب متنی از نیما یوشیج آمده است: به شما گفته بودم شعر قدیم ما سوبژکتیو است، یعنی با باطن و حالات باطنی سروکار دارد. در آن مناظر ظاهری نمونه فعل و انفعالی‌ است که در باطن گوینده صورت گرفته. نمی‌خواهد چندان متوجه آن چیزهایی باشد که در خارج وجود دارد. بنابراین نه به کار ساختن نمایشنامه می‌خورد، نه به کار این‌که دکلمه شود. دکلاماسیون و تئاتر، سازنده ظاهرند. هر دو می‌خواهند زنده را با آن‌چه در بیرون زنده است، سروکار بدهند. (نامه ۲۳ از کتاب «حرف‌های همسایه»)

در نوشته پشت جلد کتاب هم می‌خوانیم: بازنمایی هویت و روابط شهری در شعر معاصر ایران در شصت‌سال اخیر شامل بازه زمانی ۱۳۳۰ تا ۱۳۹۰ می‌شود. شعرهایی که به مناسبات اجتماعی انسان‌ها و روابط بین آن‌ها پرداخته و «شهر» نقش کلیدی در بازآفرینی فضای شهری آن شعر داشته است. از دیگر مشخصات این‌گونه شعرها می‌توان به دور شدن از فضاهای روستایی، مکان‌مند بودن فضا در شعر، بازتاب المان‌های شهری، ایجاد پرسش‌ها و بازتاب دغدغه‌های انسان شهری امروز اشاره کرد. در این کتاب با استفاده از روش‌ نورمن فرکلاف در سه‌ بعد توصیف، تفسیر و تبیین به بررسی اشعار ۱۲ شاعر معاصر: احمد شاملو، فروغ فرخزاد، محمدعلی سپانلو، محمد مختاری، تیرداد نصری، بیژن نجدی، شمس لنگرودی، سیدعلی صالحی، حافظ موسوی، گراناز موسوی، کورش کرم‌پور و علیشاه مولوی که از لحاظ کمیت شعرهای فروانی با فضای شهری دارند، پرداخته شده است و سپس به مولفه‌های به‌دست‌آمده شصت‌سال شعر شهری مانند تقابل سنت و مدرنیته، خشونت در شهر (آشکار و پنهان)، اعتراض‌های شهری، انسان ایرانی، اضطراب‌های شهری، تجربه و سایه جنگ در شهر، جنسیت و شهر و مفهوم شهروندی… .

همچنین مجموعه شعر «مثل یک شوخی کشدار» از فرزاد آبادی در ۱۴۴ صفحه و با قیمت ۳۷ هزار تومان در نشر یادشده راهی بازار شده است.

اسید ملی، مثل یک شوخی کشدار و وطنم عنوان‌ دفترهای این مجموعه هستند.

بخشی از شعر «در خبرها»: این لاشه هواپیما

و

این

گلوی من است

آواز پرندگان جای خود را داده است به قیژقیژ صندلی

صندلی جای خود را داده به میهمانان سوخته

خاکستر جای خود نشسته

روی چشم من

که جای خود را داده است به پرواز تکه‌تکه

آسمان ایستاده روی گردن

دارد چشمم را می‌برد به سمت دیگر صورت…