بررسی مختصر عملکرد رسانه در بحران کرونا

بازتاب خوزستان: نهادهای و شخصیت های حقیقی و حقوقی از سرمایه های مادی و معنوی که در طول دوران زیست شان اندوخته اند،در مدیریت بحران هزینه می شوند.باارزش ترین سرمایه برای رسانه اعتماد شهروندان و مخاطبان و سرمایه اجتماعی مکتسب از کارکردشان و کارآمدی است.رسانه ها قابلیت و ظرفیت بازی کردن نقش های متفاوتی را می توانند ایفاء نمایند؛رسانه می تواند هم به عنوان یک کنشگر سیاسی و هم می تواند ایفاءگر بستر و عرصه مناسب برای فعالیت سایر بازیگران باشد.رسانه در معادله قدرت و تعیین نتیجه این معادله نقش اساسی ایفاء می نماید.

رسانه خارجی: رسانه های خارجی ضمن رعایت نکات لازم برای ارائه برنامه جذاب و مخاطب پسند در بطن ایراد اخبار و گزارش های تحلیلی خود در بحران کرونا با قطبی کردن و دوگانه سازی های کاذب کارآمدی –ناکارآمدی، شفافیت و صداقت-پنهان کاری و دروغ،دین – علم و…سعی کردند بر افکار عمومی تاثیر گذارند.برجسته کردن مذهب،شهر های مذهبی حوزه علمیه و روحانیت نیز از اقدامات آنها محسوب می شود.تمام تلاش آنها برای آسیب زدن به اعتمادمردم و تضعیف سرمایه اجتماعی بود.

رسانه های خارج با جذب نخبگان فکری،فعالین سیاسی، فعالین رسانه ای و هنرمندان که در یکی دو ده گذشته از ایران خارج شدند به جنگ روانی و رسانه ای را علیه نظام ج.ا.ا آغاز کردند.به نظر می رسد آنها همیشه در حال آماده باش هستند و به محض وقوع حادثه ای درصدد شروع جنگ روانی با هدف بدبینی مردم به نهادهای دولتی و حاکمیتی و تشکیک و دو دلی در نهاها و اشخاص تصمیم گیری می پردازند.آنها در در بحران کرونا همچنین با تشکیک در آمار قربانیان کرونا، آمارهای ارائه شده از سوی ستاد مقابله با کرونا را زیرسوال می بردند و سپس با ذکر آمار و ارقامی از منابع نامعلوم دولت را به پنهانکاری و مطالب خلاف واقع متهم می کردند.

رسانه ملی:

ضرورت دارد رسانه ها جایگاه،شان و اعتبار اجتماعی نخبگان جامعه،فعالین مدنی، متخصصین افراد مشهور را حفظ نماید تا انها در مواقع بحرانی به عنوان افراد وجیه المله و گروه مرجع به تحلیل و ارائه اطلاعات حرفه ای و تحصصی خود بپردازند و به اعتماد مردم به رسانه کمک نمایند. در غیر این صورت عوام فریبان صحنه گردان معرکه خواهند شد.تعامل توام با سوء ظن، بدبینی به گروه های مرجع واقعی باعث کم رنگ شدن و به حاشیه رفتن آنها در عرصه اجتماع می شود.

سلبریتی در اکثر کشورهای جهان دارای طرفداران زیادی می باشند. در ایران نیز هنرمندان ،بازیگران،فوتبالیست ها و…دارای طرفدارانی می باشند و به عنوان گروه مرجع محسوب می شوند.اما در میان رفتارهای عجیبی از خود نشان می دهند.مثلا در بحران کرونا اقدام به معرفی دارو برای درمان این بیماری کردند.

تسلط سلبریتی بر رسانه ملی که به دلایل جذب مخاطب و کسب درآمد صورت می گیرد باعث شده بعضی از عرف،ارزش ها و هنجارها جامعه خدشه دار شود.تاثیرپذیری مردم از سلبریتی به دلیل احساسی بودن افکار عمومی، هیجانی و زودگذر ، تابع احساسات است.

رسانه ملی می توانند شک،دودلی مسئولان در تصمیمات برجسته کنند و یا تصمیمات غلط یک سیاستمدار را نشان دهند.رسانه ملی در بحران کرونا به عنوان بلندگویی برای ارائه اطلاعات توسط ستادملی مقابله با کرونا عمل نماید و با دادن دستورالعمل پزشکی و بهداشتی نقش آگاهی بخش خود را ایفاء نماید.اما با توجه به اعمال قرنطینه خانگی نتوانست مسائل روانی، ذهنی مثل سبک زندگی مناسب این وضعیت را برای مردم معرفی نماید.

راهکار:

-با توجه به به تاثیرگذاری رسانه بر ذهن ها و قلب و تسخیر ذهن ها ضرورت دارد در دستیابی به حکمرانی مطلوب نیا حساسیت و تمرکز برسیاستگذاری فرهنگی و رسانه ای بشتر شود و از افذاد متخصص در امور رسانه ای و فرهنگی استفاده نمایند.

-در بحران ها لازم است یک روایت واحد و کلان جهت ساماندهی و هدایت افکار عمومی وجود داشته باشد.ضعف ارتباط با مردم،محتوای نامناسب پبام و فرستادن پیام به مردم باید با رعایت نکات روانی،ذهنی و فرهنگی و علمی باشد..

رسانه محلی:

رسانه های محلی ضرورت دارد با توجه به متن، وضعیت و شرایط بومی و منطقه خود در بحران،اطلاع رسانی لازم را جهت هدایت افکار عمومی انجام دهند.به نظر می رسد رسانه محلی های در دادن اطلاعات در مورد بیماری کرونا و آگاهی دادن به مردم جهت رعایت نکات بهداشتی خوب عمل کردند شبکه های استانی علیرغم هزینه های زیادی که به دوش بیت المال می گذارند به اندازه شبکه های مجازی در جهت دادن به افکار عمومی در حوادث و بحران ها موثر نیستند.